ش و ك

شَوْك : Учи ингичка ва қаттиқ бўлган ўсимлик. شَوْك ва شِكَة сўзлари қурол ва куч маъносида ҳам ишлатилади: وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ : Аллоҳ сизларга икки тоифадан бири сизларники бўлишини ваъда қилар эди; сизлар эса қуролсиз/кучсиз бўлганнинг сизларники бўлишини хоҳлар эдингиз (8/Анфол 7). Шунга ўхшатиб чаённинг ништари شَوْك деб номланган. شَجَرَةٌ شَاكَةٌ وَشَائِكَةٌ : Тиканли дарахт. شَاكَنِي الشَّوْكُ : Менга тикан санчилди. شَوَّكَ اْلفَرْخُ : Қуш боласининг устида тиканга ўхшаш нарсалар ўсиб чиқди. شَوَّكَ ثَدْيُ الْمَرْأَةِ : Аёлнинг кўкраги бўртиб уч чиқарди. شَوَّكَ الْبَعِيرُ : Туянинг тишлари тиканга ўхшаб узайди.