ص ل د
С-л-д
فَتَرَكَهُ صَلْدًا: (2/Бақара 264); яъни, уни ўсимлик ундирмайдиган қаттиқ тош ҳолида қолдирди. Ушбу маънодан шундай дейилган: رَأْسٌ صَلْدٌ : соч ундирмайдиган бош; نَاقَةٌ صَلُودٌ وَمِصْلاَدٌ : сути оз туя; فَرَسٌ صَلُودٌ : терламайдиган от. صَلَدَ الزَّنْدُ : чақмоқ олов чиқармади/ёнмади.

