م ج د

مَجْد сўзи кенг асолат ва шараф деганидир. Асолат маъносини англатувчи كَرَم сўзи илгари ўтган эди. Феъл сифатида مَجَدَ يَمْجُدُ مَجْدًا وَمَجَادَةً дейилади. Туялар кенг ерда бўлади, чўпон эса уларга яхши қараса, араблар مَجَدَتِ اْلإِبِلُ туялар кенг ерда жойлашдилар дейдилар. قَدْ أَمْجَدَهَا الرَّاعِي Чўпон туяларни кенг ерда тўплади. Мана مَجْد сўзининг асли ҳам шу сўздан келиб чиқади.
Бу маънода араблар шундай дейди: فِي كُلِّ شَجَرٍ نَارٌ Ҳар бир дарахтда бир олов бор. اِسْتَمْجَدَ اْلمرْخُ وَالْعَفَارُ Чўп-хас ва чанг-тутун қадрланди.
Аллоҳ таолонинг сифати бўлган مَجِيد сўзи, Унга хос равишда эҳсони мўл берувчи деганидир.
Аллоҳ таоло Қуръон ҳақида шундай буюради: ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ Қоф; Улуғ Қуръонга қасам бўлсин (50/Қоф 1).
Аллоҳ таоло Қуръонни дунё ва охират гўзалликларини қамраб олгани учун уни шу хусусият билан васфлаган. Яна шу маънода Аллоҳ буюради: إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ У шарафли бир Қуръондир (56/Воқеа 77); بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ Ҳақиқатда, сенга ваҳий қилинган бу Китоб, улуғ бир Қуръондир (85/Буруж 21); ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ у Аллоҳ Улуғ аршнинг эгасидир (85/Буруж 15); Аллоҳ таоло уни шаъни ва шарафининг улуғлиги сабабли булар билан васфлаган.
Пайғамбар (сав) шундай буюрадилар: مَا اْلكُرْسِيُّ فِي جَنْبِ اْلعَرْشِ إِلاَّ كَحَلْقَةٍ مُلْقَاةٍ فِي أَرْضٍ فَلاَةٍ Аршга нисбатан Курсий чексиз-чегарасиз бир ерга ташланган бир ҳалқа кабидир.
Бу маънода Аллоҳ буюради: اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ Ул жуда буюк аршнинг эгаси бўлган Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ (27/ Намл 25).
Банданинг Аллоҳ таолони улуғлаши — Унинг улуғлигини тилга олиши ва Унинг гўзал сифатларини баён қилишидир. Аллоҳ таолонинг эса бандасини улуғлаши — унга устунлик беришидир.