م ل أ

مَلأَ Мала тушунчаси — бир фикр атрофида бирлашган кишилардир. Кўриниши ва салобати билан кўзларни, ҳурмат ва ҳайбати билан қалбларни тўлдирадиган зодагон жамоа деганидир. Аллоҳ буюради: أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ Бани Исроилнинг зодагон кишиларини кўрмадингми (2/Бақара 246); قَالَ الْمَلأُ مِنْ قَوْمِهِ унинг қавмидан зодагон кишилар дедилар (7/Аъроф 60); إِنَّ الْمَلاَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ Зодагон кишилар, сен ҳақингда ўзаро кенгашмоқдалар (28/Қосос 20); قَالَتْ يَا أَيُّهَا المَلاَ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتَابٌ كَرِيمٌ Эй зодагон кишилар! Менга бир мактуб ташланди, деди (27/Намл 29).
Буларга ўхшаш оятлар кўпдир.
فُلاَنٌ مِلْءُ اْلعُيُونِ Фалончи кўзни тўлдиради дейилади. Яъни, кўрувчининг наздида у эътиборли ва улуғдир, гўё кўрувчиларнинг кўзларини тўлдираётгандай. Шу маънода شَابٌّ مَالِئُ اْلعَيْنِ бўйи ва чиройи билан кўзни тўлдирадиган йигит дейилади.
مَلأ гўзаллик билан тўла хилқат деганидир. Шу маънода шоир шундай дейди:
427- فَقُلْنَا أَحْسِنِي مَلأً جُهَيْنَا
427- Жуҳайннинг гўзал халқига яхшилик қил, дедик.
مَاَلأْتُهُ унга ёрдам бердим ва унинг жамоасидан бўлдим, деганидир. Бу худди شَايَعْتُهُ унинг тарафдорларидан бўлдим, дейилиши кабидир. дейилади. , ва, дейилиши кабидир.