م ر أ

مَرْأٌ مَرْأَةٌ اِمْرُؤٌ اِمْرَأَةٌ дейилади, бири эркакни, бошқаси эса аёлни билдиради. Аллоҳ буюради: إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ агар бир одам вафот этса (4/Нисо 176), وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا Ҳақиқатан, мен ортимда ўрнимга ўтадиган меросхўрлардан хавотирдаман. Хотиним эса туғмас бўлиб қолган. Шунинг учун Ўз даргоҳингдан менга бир фарзанд ато эт (19/Марям 5).
مُرُوءَة сўзи мардлик ва жасурликнинг энг мукаммали деганидир, худди رُجُولِيِّة сўзи эркакликнинг энг мукаммали маъносида бўлгани каби.
مَرِيء меъданинг бош қисми ва томоққа ёпишиб турган қизилўнгач деганидир. مَرُؤَ الطَّعَامُ وَأَمْرَأَ таом соғлиққа фойдали бўлди, унга мос келди. Аллоҳ буюради: فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً уни офият билан енглар (4/Нисо 4).