م ح ق

مَحْق сўзи камайтириш ва камайиш деганидир. Шу маънода, ҳилолнинг тобора кичрайиб бориб ғойиб бўладиган охирги кунларига مِحَاق дейилган. Ўчирилиш, қириб ташланиш, йўқ бўлиш ва ҳалок бўлиш каби маънолар اِمْتَحَقَ ва اِنْمَحَق феъллари билан ифодаланади.
Аллоҳ бирон нарсани камайтирса ва унинг баракасини кетказса, مَحَقَهُ дейилади.
Шу маънода Аллоҳ буюради: يَمْحَقُ اللّهُ الْرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَات Аллоҳ фоизни йўқ қилади, садақалардаги баракатни орттиради (2/Бақара 276); وَيَمْحَقَ الْكَافِرِينَ инкор қилувчиларни эса йўқ қилади (3/Оли Имрон 141).