ز ح ف

زَحْف нинг асл маъноси — оёқнинг судралиши билан бирга бўладиган ҳаракатдир. Масалан: ҳали юролмайдиган боланинг эмаклаши, чарчаган пайтда оёқларини судраб қадам ташлайдиган туянинг юришга уриниши ва издиҳомнинг кўплиги сабабли юришда қийналаётган аскарнинг юриши кабидир.
Аллоҳ буюради: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلاَ تُوَلُّوهُمُ الأَدْبَارَ : Эй иймон келтирганлар! Тўда ҳолида куфр келтирганлар билан рўбарў келганингизда, уларга орқа ўгирманглар (қочманглар) (8/Анфол 15). زَاحِف — қасд қилинмасдан тушган ўқдир.