ذ خ ر

اِدِّخَار сўзининг асли اِذْتِخَار дир. Бирор нарсани кейинги вақт учун сақлаб қўйганда; ذَخَرْتُهُ وَادَّخَرْتُهُ : Уни захира қилиб қўйдим, дейилади. Ривоят қилинадики; " أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لاَ يَدَّخِرُ شَيْئًا لِغَدٍ : Пайғамбар (сав) эртанги кун учун ҳеч нарса жамғармас эди." مَذَاخِر : [Ҳайвонларнинг] озуқа сақланадиган қорин ичи ва ичакларидир. Шоир шундай дейди:
فَلَمَّا سَقَيْنَاهَا اْلعَكِيسَ تَمَلاتْ *** مَذَاخِرُهَا وَامْتَدَّ رَشْحًا وَرِيدُهَا -169
169- Унга акис [эриган ички ёғ устига қуйилган айрон] ичирганимизда тўлди;
Қорни ва томирлари тердан бўртди.
إِذْخِر : Хушбўй бир гиёҳдир.