ذ ق ن
З-қ-н
وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ : Йиғлаб, ияклари устига йиқиладилар (17/Исро 109). Бу сўзнинг бирлиги ذَقَن шаклида келади. ذَقَنْتُهُ : Унинг иягига урдим. نَاقَةٌ ذَقُونٌ : Ияги ёрдамида юрувчи туя. Бунга ўхшатилиб, эгик катта челакка دَلْوٌ ذَقُونٌ дейилади.

