ص ر ر

إصْرَار : Гуноҳга ботиб, унда ҳаддан ошиш ва уни тарк этишга яқинлашмасликдир. Бу сўзнинг асли صَرّ дан, яъни боғлашдан келади. صُرَّة : Пул ичига боғланадиган нарса [пул ҳамёни]. صِرَار : (Боласи томонидан) эмилмаслиги учун туянинг елинларига боғланадиган мато бўлаги. Аллоҳ буюради: وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ : Улар қилган гуноҳларида била туриб исрор қилмайдилар (3/Оли Имрон 135); يَسْمَعُ آَيَاتِ اللَّهِ تُتْلَى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا : Аллоҳнинг оятлари унинг ҳузурида тиловат қилинаётганда эшитади-да, сўнгра кибридан худди уни эшитмагандек исрор қилади (45/Жосия 8); وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا : Исрор қилдилар, кибрланган сайин кибрландилар (71/Нуҳ 7); وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ : Катта гуноҳда исрор қилар эдилар (56/Воқеа 46).
إصْرَار : Қатъий тарзда амалга ошишини истайдиган ҳар қандай истакдир. هذَا مِنّىِ صِرّىِ، أصِرّىِ، صِرَّى، أَصِرّىَ، صُرِّي، صُرَّى дейилади. Яъни, бу менинг қатъий қарорим ва азмимдир. اَلصَّرُورَةُ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ : Эркак ва аёллардан ҳажга бормайдиган ва турмуш қуришни истамайдиган киши. فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا : Биз ҳам уларнинг устига сарсар шамолини (музлатувчи бўронни) юбордик (41/Фуссилат 16) оятидаги صَرْصَرًا сўзи сиқиш маъносидаги صِرّ ўзагидан келади. Чунки совуқликда бир хил боғланиш/сиқилиш бор. صَرَّة : Гўё бир идишга йиғилгандек бир-бирига маҳкам жипслашган жамоа. Аллоҳ буюради: :