ص ف و

صَفَاء сўзининг асл маъноси, бир нарсанинг лойқаликдан тоза бўлишидир. Шу маънодан келиб чиқиб, соф тошга صَفَا дейилади. Аллоҳ буюради: إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ : Сафо ва Марва Аллоҳнинг шиорларидандир (2/Бақара 158). Оятдаги الصَّفَا сўзи маълум бир жойнинг исмидир. اِخْتِيَار бир нарсанинг энг яхшисини, اِجْتِبَاء бир нарсанинг сара бўлганини олиш бўлгани каби, اِصْطِفَاء эса бир нарсанинг мағзини олишдир.
Аллоҳ таолонинг баъзи бандаларини танлаши, гоҳида уларни бошқаларда бўлган лойқаликдан тоза ҳолда яратиши билан; гоҳида эса дастлабданоқ бўлмаса-да, Аллоҳнинг афзал кўриши ва қарор қилиши билан бўлади. Аллоҳ буюради: اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا وَمِنَ النَّاسِ : Аллоҳ фаришталардан ҳам элчилар танлайди, одамлардан ҳам (22/Ҳаж 75); إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آَدَمَ وَنُوحًا وَآَلَ إِبْرَاهِيمَ وَآَلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ : Аллоҳ Одамни, Нуҳни, Иброҳим оиласини ва Имрон оиласини танлаб, оламларга афзал қилди (3/Оли Имрон 33); وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ : Фаришталар: Эй Марям, Аллоҳ сени танлади, поклади ва сени дунё аёлларидан афзал қилди, дедилар (3/Оли Имрон 42); قَالَ يَا مُوسَى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي : Аллоҳ деди: Эй Мусо, элчиликларим ва каломим билан бошқа одамлар узра сенга сара : (35/Фотир 32). -282