ه م ر

هَمْر : Бу сўз кўз ёши, сув ёки ёмғирнинг оқиши (ёғиши, қуйилиши) деганидир. Шу маънода هَمَرَهُ فَانْهَمَرَ уни тўкди, у эса тўкилди, дейилади. Аллоҳ буюради: فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ Биз осмон дарвозаларини шаррос қуйилувчи сув билан очиб юбордик (54/Қамар 11).
Бу борадаги асосий иборалар:
هَمَرَ مَا فِي الضَّرْعِ Елиндаги бутун сутни соғиб олди; هَمَرَ الرَّجُلُ فِي اْلكَلاََمِ Одам кўп гапирди; فُلاَنٌ يُهَامِرُ الشَّيْءَ Фалончи, ишни ҳаддан ошириб юборади, деган иборалар ҳам шу ўзакдандир.
هَمَرَ لَهُ مِنْ مَالِهِ Молидан бир қисмини унга берди, деган сўз ҳам шундандир.
هَمِيرَة эса, кекса аёл, деганидир.