خ س أ

خَسَأْتُ اْلكَلْبَ فَخَسَأ иборати, итни хорлаб койидим/қувдим, у эса буни ичига ютди/қабул қилди деганидир; бу эса итга: اِخْسَأْ Йўқол! дейилишидир. Аллоҳ таоло кофирларни тавсифлаб буюради: اِخْسَؤُوا فِيهَا وَلاَ تُكَلِّمُونِ Унда хор бўлинглар ва Менга гапирманглар (23/Муъминун 108); فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ Биз уларга: хору зор маймунларга айланинглар, деган эдик (2/Бақара 65).
خَسَأََ اْلبَصَرُ сўзи, кўз ночорликдан юмилди, деганидир. Аллоҳ таоло: خَاسِأً وَهُوَ حَسِيرٌ хориб ва чарчаган бир ҳолда (67/Мулк 4) деб буюрган.