خ ش ب
Х-ш-б
Аллоҳ буюради: كَأنَّهُمْ خُشُبٌ مسَنَّدَةٌ Улар гўё деворга суяб қўйилган ёғочларга ўхшайдилар (63/Мунофиқун 4); бу ерда мунофиқлар кучларининг озлигидан ёғочларга ўхшатилганлар. Оятда келган خُشُب эса, خَشَب ёғоч сўзининг кўплигидир; خَشَبْتَ السَّيْفَ иборасидан олиниб айтилганки, у қилични сайқал берувчи бўлган خَشَب билан сайқаллаш/ялтиратишни англатади.
سَيْفٌ خَشِيبٌ яқинда сайқалланган қилич деганидир. جَمَلٌ خَشِيبٌ сайқалланган қиличга ўхшатиб айтилган мажоз бўлиб, ҳали минилмаган туяни англатади.
تَخَشْيَبَ اْلإبِلُ туя ёғоч бўлакларини еди деганидир.
جَبْهَة ٌخَشْبَاءُ ёғочдек қуруқ пешона деганидир; бу ибора уялмайдиган киши учун ишлатилади. Сабаби эса, пешона баъзан қояга ўхшатилганлигидандир. Шу маънода шоир:
وَالصَّخْرُ هَشٌّ عِنْدَ وَجْهِكَ فِي الصَّلاَبَةِ
139- Қоя, юзингнинг қаттиқлиги ёнида юмшоқ бўлиб қолади.
مَخْشُوب эса, ёғоч аралаштирилган нарса деганидир ва тубан нарсаларни ифодалаш учун ишлатилади.
سَيْفٌ خَشِيبٌ яқинда сайқалланган қилич деганидир. جَمَلٌ خَشِيبٌ сайқалланган қиличга ўхшатиб айтилган мажоз бўлиб, ҳали минилмаган туяни англатади.
تَخَشْيَبَ اْلإبِلُ туя ёғоч бўлакларини еди деганидир.
جَبْهَة ٌخَشْبَاءُ ёғочдек қуруқ пешона деганидир; бу ибора уялмайдиган киши учун ишлатилади. Сабаби эса, пешона баъзан қояга ўхшатилганлигидандир. Шу маънода шоир:
وَالصَّخْرُ هَشٌّ عِنْدَ وَجْهِكَ فِي الصَّلاَبَةِ
139- Қоя, юзингнинг қаттиқлиги ёнида юмшоқ бўлиб қолади.
مَخْشُوب эса, ёғоч аралаштирилган нарса деганидир ва тубан нарсаларни ифодалаш учун ишлатилади.