ر ك ن

رُكْنُ الشَّيْءِ : Бирор нарсанинг суянадиган томони. Бу сўз истиора йўли билан куч маъносида ҳам ишлатилади. Аллоҳ буюради: قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ : “Кошки, сизларга қарши турадиган кучим бўлса эди, ёки суяна оладиган бир суянчиқим бўлса!” деди (11/Ҳуд 80). ( ك ) ҳарфининг фатҳаси билан, رَكَنْتُ إِلَى فُلاَنٍ أَرْكَنُ : Фалон кишига суяндим, суянмоқдаман, дейилади.
Саҳиҳи шуки, у қуйидаги шаклларда бўлади: رَكَنَ يَرْكَنُ ; رَكِنَ يَرْكَنُ . Аллоҳ буюради: وَلاَ تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا : Зулм қилганларга суянманг (11/Ҳуд 113). نَاقَةٌ مُرَكَّنَةُ الضَّرْعِ : Елини йирик бўлган туя. مِرْكَن : Тоғора. أَرْكَانُ اْلعِبَادَاتِ : Ибодатлар унинг устига бино қилинган ва тарк этилиши билан ибодатлар беэътибор (ботил) бўладиган асослар.