ن ح س

Бу ҳақда Аллоҳ буюради: يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلاَ تَنْتَصِرَانِ Устингизга оловдан аланга ва тутун юборилади, ўзингизни ҳимоя қила олмайсизлар (55/Ар-Роҳман 35). Бу оятдаги نُحَاس сўзи, тутунсиз аланга деганидир. Бу бир ташбеҳдир; ранги мис каби сариқ бўлгани учун бу номни олган.
نَحْس сўзи, бахтсизлик дегани бўлиб, бахт маъносини англатувчи سَعْد сўзининг зиддидир. Аллоҳ буюради: إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ Биз уларнинг устига, наҳслиги давом этувчи бир кунда даҳшатли бир бўрон юбордик (54/Қамар 19); فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي أَيَّامٍ نَحِسَاتٍ ўша машъум кунларда даҳшатли бир бўрон юбордик (41/Фуссилат 16).
Бу оятдаги نَحِسَات сўзи, фатҳа билан نَحَسَات шаклида ҳам ўқилган. Бу ҳам, дейилишича: Машъум кунлар, деганидир. Айримлар эса, жуда совуқ кунлар маъносидадир, дейди.
نَحْس сўзининг асли, уфқ чизиғининг қизариши, мис каби бўлишидир. Яъни, тутунсиз бир аланга каби бўлишидир. Лекин бу, бадбахтлик учун ишлатиладиган бир иборага айланган.