ط ح و

طَحْو ; худди دَحْو каби, бир нарсани ёйиб олиб кетиш маъносидадир. Аллоҳ буюради: وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا : Ерга ва уни ёйиб қўйилишига қасам бўлсин (91/Шамс 6). Шоир эса шундай дейди:
طَحَا بِكَ قَلْبٌ فِي الْحِسَانِ طَرُوبُ -298
298- Яхшиликлар борасида жўшқин бир қалб сени олиб кетди.
Шеърда келган طَحَا сўзи, ذَهَبَ /кетди маъносидадир.