ر ح ب

رُحْب : Ер кенглигидир. رَحَبَةُ الْمَسْجِدِ /Масжид майдони, шу маънодан келиб чиққандир. رَحُبَتِ الدَّارُ : Уй кенг бўлди. Бу сўз истиора йўли билан ошқозони кенг бўлганлар учун ишлатилади. رَحْبُ الْبَطْنِ : Ошқозони кенг, дейилади. Шунингдек, ушбу сўз кўкраги кенг бўлганлар учун ҳам истиора қилинади; худди ضِيق /тор сўзи бунинг зидди учун истиора қилингани каби. Аллоҳ буюради: ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ : Ер бутун кенглигига қарамай уларга торлик қилиб қолди (9/Тавба 118).
Меҳмони кўп келадиган кишига нисбатан; فُلاَنٌ رَحِيبُ الْفَنَاءِ : Фалончи кишининг ҳовлиси кенгдир, дейилади. مَرْحَبًا وَأَهْلاً : Кенг жой топдинг (хуш келибсиз): لا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ _* قَالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَبًا بِكُمْ : Марҳабо бўлмасин уларга (Жойлари кенг бўлмасин, роҳат юзини кўрмасинлар). Улар оловга кирувчилардир * Дедилар: “Йўқ, аслида сизга марҳабо бўлмасин, (аслида сиз роҳат юзини кўрманг) (38/Сод 59-60).