ر س و

رَسَا الشَّيْءُ يَرْسُو : Нарса собит бўлди, бўлмоқда, дейилади. أَرْسَاهُ غَيْرُهُ : Уни бошқаси собит қилди. Аллоҳ буюради: وَقُدُورٍ رَاسِيَاتٍ : Мустаҳкам қозонлар (34/Сабаъ 13); رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ : Мустаҳкам тоғлар (77/Мурсалот 27); وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا : Тоғларни ўрнаштирди (79/Нозиот 32) . Бу оят қуйидаги турдаги оятларга ишорадир: وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا : Тоғларни қозиқлар қилиб қўймадикми? (78/Набаъ 7). Шоир эса шундай дейди:
وَلاَ جِبَالَ إِذَا لَمْ تُرْسَ أَوْتَادُ -190
190- Ҳеч бир тоғ ҳам ўз жойида турмайди, қозиқлар қоқилмаса.
أَلْقَتِ السَّحَابَةُ مَرَاسِيهَا /Булут қозиқларини қоқди [яъни булут тўхтаб ёмғир ёғдирди], деган сўз худди أَلْقَتْ طُنَبَهَا деган сўзга ўхшашдир. Аллоҳ буюради: وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا : У: кемага мининглар, деди. Унинг юриши ҳам, тўхтаб туриши ҳам Аллоҳнинг исми биландир (11/Ҳуд 41). Оятдаги مَجْرَى ва مُرْسَى сўзлари أَجْرَيْتُ /оқиздим/юргиздим ва أَرْسَيْتُ /тўхтатдим феълларидан келади. مُرْسَى ; масдар, исми макон, исми замон ва мафъул маъносида ишлатилади.
Оятда келган مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا сўзлари مَجْرِيهَا وَمَرْسِيهَا шаклида ҳам ўқилган. يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا : Сиздан қиёматнинг қачон қоим бўлишини сўрайдилар (7/Аъроф 187); яъни унинг ошкор бўлиш/қарор топиш вақтини. رَسَوْتُ بَيْنَ الْقَوْمِ : Халқ орасида тинчлик ўрнатдим.