ر ع ب

رُعْب : қўрқувга тўлиб кетиш сабабли бирдан кучдан қолишдир. رَعَبْتُهُ فَرَعَبَ رُعْبًا /Мен уни қўрқитдим, у ҳам қўрқди, дейилади. Исм фоили رَعِب /қўрқувчи шаклида келади. تِرْعَابَة : кўп қўрқувчи. Аллоҳ буюради: وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ : Аллоҳ уларнинг қалбларига қўрқув солди (33/Аҳзоб 26); سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ : Куфр келтирганларнинг қалбларига қўрқув соламиз (3/Оли Имрон 151); وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا : Улардан юрагинг қўрқувга тўлиб кетар эди (18/Каҳф 18).
Бу сўзнинг имтилоъ/тўлмоқ маъносидан келиб чиқиб; رَعَبْتُ الْحَوْضَ : ҳовузни тўлдирдим, سَيْلٌ رَاعِبٌ : водийни тўлдирувчи сел; у ундан олинган қатъ/узилиш маъносидан келиб чиқиб эса رَعَبْتُ السَّنَامَ : туянинг ўркачини кесдим, дейилади. جَارِيَةٌ رُعْبُوبَةٌ : ёш, гўзал ва тўладан келган аёл. Кўплиги رَعَابِيب шаклида келади.