ر ف ف

رَفِيفُ الشَّجَرِ : Дарахт шохларининг ёйилиши. رَفَّ الطَّيْرُ : Қуш икки қанотини очди. رَفَّ الطَّائِرُ يَرُفُّ : Қуш икки қанотини очди, очмоқда. Қуш икки қанотини очиб боласини қидирганда; رَفَّ فَرْخَهُ يَرُفُّهُ дейилади. رَفّ сўзи истиора йўли билан қидириш маъносида ишлатилади. مَا لِفُلاَنٍ حَافٌّ وَلاَ رَافٌّ : Фалончи кишининг на бошпана берувчиси, на едирувчиси бор. مَنْ حَفَّنَا أَوْ رَفَّنَا فَلْيَقْتَصِدْ : Ким бизга хизмат қилса ёки бизга меҳр кўрсатса, ҳаддан ошмасин.
رَفْرَف : Ёйилган барглардир. مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ : Яшил рафраф устига ястанадилар (55/Ар-Роҳман 76). Оятда келган رَفْرَفٍ бир хил кийим бўлиб, майсага ўхшатилган. Баъзиларга кўра эса رَفْرَف арқон ва қозиқларсиз ерга осилиб турган чодирга ҳамда ўтовнинг этагига дейилади. Ҳасандан қилинган ривоятга кўра оятдаги رَفْرَف дан мурод ёстиқлардир.