ر ك ع

رُكُوع : Эгилишдир. Бу сўз баъзан намоздаги маълум туриш маъносида ишлатилади, баъзан эса бўйин эгиш ва хорланиш маъносида ишлатилади.
Бу эса ё ибодатда, ё ибодатдан ташқарида бўлади: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَاسْجُدُوا : Эй иймон келтирганлар, руку қилинглар, сажда қилинглар (22/Ҳаж 77); وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ : Руку қилувчилар билан бирга руку қилинглар (2/Бақара 43); وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ : Иброҳим ва Исмоилга: “Тавоф қилувчилар, ибодатга берилувчилар, руку ва сажда қилувчилар учун Уйимни покланглар!” деб амр қилган эдик (2/Бақара 125); الرَّاكِعُونَ السَّاجِدونَ : Руку қилувчилар, сажда қилувчилар (9/Тавба 112).
Бу маънода шоир ҳам шундай дейди:
أُخَبِّرُ أَخْبَارَ الْقُرُونِ الَّتِي مَضَتْ *** أَدِبُّ كَأَنِّي كُلَّمَا قُمْتُ رَاكِعُ -198
198- Ўтган асрларнинг хабарларини бераман;
Ҳар гал турганимда эгилган каби эмаклайман.