م د د
М-д-д
مَد калимасининг асл маъноси — тортмоқ, чўзмоқдир. Шу маънода узоқ вақтга مُدَّة дейилади, яранинг давом этган муддатига مِدَّةُ اْلجَرْحِ , дарёнинг тошишига مَدَّ النَّهْرُ , дарё чўзилиб кетди. مَدَّهُ نَهْرٌ آخَرُ Бошқа бир дарё уни тортиб кетди. مَدَدْتُ عَيْنِي إِلَى كَذَا Кўзимни фалон нарсага тикдим, дейилган.
Аллоҳ буюради: تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ وَلاَ кўзингизни тикманг (20/Тоҳо 131).
مَدَدْتُهُ فَي غَيِّهِ Гуноҳида унга қўлимни чўздим, деганидир.
مَدَدْتُ اْلإِبِلَ жумласи эса, уруғ ва унни сувга аралаштириб туяларни суғордим, деганидир. أَمْدَدْتُ اْلجَيْشَ بِمَدَدٍ ، وَاْلإِنْسَانَ بِطَعَامٍ қўшинни мадад билан қувватладим, инсонни эса таом билан қувватладим. Аллоҳ буюради: أَلَمْ تَرَ إِلَى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ Роббингиз соянинг қандай ёйиб қўйганини кўрмадингизми? (25/Фурқон 45).
Кўпинча إِمْدَاد калимаси севимли; مَدّ эса севимсиз нарсалар учун ишлатилади. Шу маънода Аллоҳ буюради: وَأَمْدَدْنَاهُم بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ Жаннатдагиларга истаган мева ва гўштдан бўл-бўл бердик (52/Тур 22); أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِينَ Уларга мол ва фарзандлар бериш билан уларни мадад қилаётганимизни гумон қиладиларми? (23/Муъминун 55); وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ Сизларни моллар ва фарзандлар билан (71/Нуҳ 12); (3/Оли Имрон 125); (27/Намл 36). Яна буюради: (19/Марям 79); Бунинг биз аввал зикр қилган ёки , жумласи ифода этган нарсанинг айнан ўзидир. (18/Каҳф 109).
Аллоҳ буюради: تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ وَلاَ кўзингизни тикманг (20/Тоҳо 131).
مَدَدْتُهُ فَي غَيِّهِ Гуноҳида унга қўлимни чўздим, деганидир.
مَدَدْتُ اْلإِبِلَ жумласи эса, уруғ ва унни сувга аралаштириб туяларни суғордим, деганидир. أَمْدَدْتُ اْلجَيْشَ بِمَدَدٍ ، وَاْلإِنْسَانَ بِطَعَامٍ қўшинни мадад билан қувватладим, инсонни эса таом билан қувватладим. Аллоҳ буюради: أَلَمْ تَرَ إِلَى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ Роббингиз соянинг қандай ёйиб қўйганини кўрмадингизми? (25/Фурқон 45).
Кўпинча إِمْدَاد калимаси севимли; مَدّ эса севимсиз нарсалар учун ишлатилади. Шу маънода Аллоҳ буюради: وَأَمْدَدْنَاهُم بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ Жаннатдагиларга истаган мева ва гўштдан бўл-бўл бердик (52/Тур 22); أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِينَ Уларга мол ва фарзандлар бериш билан уларни мадад қилаётганимизни гумон қиладиларми? (23/Муъминун 55); وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ Сизларни моллар ва фарзандлар билан (71/Нуҳ 12); (3/Оли Имрон 125); (27/Намл 36). Яна буюради: (19/Марям 79); Бунинг биз аввал зикр қилган ёки , жумласи ифода этган нарсанинг айнан ўзидир. (18/Каҳф 109).