م ض غ

مُضْغَة Бир бор чайнашга ярайдиган, пишмаган кичик гўшт бўлаги деганидир.
Шоир шундай дейди:
425- يُلَجْلِجُ مُضْغَةً فِيهَا أَنِيضُ
425- Ичида хомлиги бор бир гўшт бўлагини оғзида нари-бери юритмоқда.
Яъни пишмаган гўшт бўлаги деганидир. Ҳомиланинг алақа/лахта қон бўлганидан кейинги босқичига مُضْغَةً деб ном берилган. Аллоҳ буюради: فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَاالْمُضْغَةَ عِظَاماً лахта қонни бир парча гўшт қилдик, бир парча гўштдан суяклар яратдик (23/Муъминун 14); مُضْغَةٍ مَخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ тузилиши аниқ-номаълум бир парча гўшт (22/Ҳаж 5).
مُضَاغَة чайнагандан кейин оғизда қоладиган овқат қолдиғидир.
Овқатни чайнагани учун жағ суякларига مَاضِغَانِ дейилган.
مَضَائِغ ёйнинг икки учидаги охирги қисмларидир. Бирлиги مَضِيغَة шаклидадир.