ل ف ف

لَفِيف сўзи Аллоҳ таолонинг: فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ اْلأَخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفًا Кейин охират ваъдаси келган вақтда, барчангизни тўплаб бир орага келтирамиз (17/Исро 104) деган сўзида келган, яъни, бир-бирига ёпишган ҳолда дегани. Бу маънода феъл сифатида لَفَفْتُ الشَّيْءَ لَفًّا، وَجَاءُوا وَمَنْ لَفَّ لِفَّهُمْ дейилади, бу эса бирор жамоага қўшилиш, уларнинг сафида ўрин олиш деганидир.
Аллоҳ буюради: وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا Ва бир-бирига кириб кетган боғ-роғлар (78/Набаъ 16), яъни, дарахтларнинг кўплигидан бир-бирига кириб, бир-бирига чирмашиб кетган. Аллоҳ таолонинг: وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ Оёқ оёққа чалишади (75/Қиёмат 29) деган сўзи ҳам шу маънодадир.
أَلَفّ семизлиги сабабли оёқлари бир-бирига яқинлашиб қолган киши дегани. Худди шунингдек, ألف ҳам семиз, оғир, секин ҳаракатланадиган инсондир.
Инсон бошини кийими билан ўрайди, қуш эса бошини қаноти билан ўрайди. Инсонларга нисбатан ишлатиладиган لَفِيف сўзи эса турли қабилалардан тўпланган жамоадир.
Ал-Халил икки асл ҳарфи иллат ҳарфидан иборат бўлган ҳар бир сўзга لَفِيف деб ном берган.