و ف ر

Кўп ва мўл-кўл бўлган мол ёки ашёга وَفْر деб ном берилган. Бу маънода وَفَرْتُ كَذَا أَفِرُهُ وَفْرًا وَوُفُورًا وَفِرَةً дейилади, яъни фалон нарсани тугалладим, нуқсонсиз қилдим деганидир. وَفَّرْتُهُ шакли эса, худди шу феълнинг кўпликни билдирувчи шаклидир.
Аллоҳ буюради: فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاءً مَوْفُورًا шубҳасиз, жазойингиз жаҳаннамдир, ҳам тўлиқ бир жазодир (17/Исро 63).
وَفَرْتُ عِرْضَهُ ибораси эса, ҳамиша унга содиқ қолдим, унинг зиддига ҳеч қандай сўз айтмадим деганидир. Бунга алоқадор бошқа иборалар эса қуйидагилардир:
أَرْضٌ فِي نَبْتِهَا وَفْرَةٌ Ўсимлиги ўз ҳолича турган, ҳеч нарсаси камаймаган яйлов, ҳосилдор ер.
رَأَيْتُ فُلاَنًا ذَا وَفَارَةٍ Фалон кишини ҳақиқатан ботир ва ақлли одам сифатида кўрдим.
وَافِر эса, шеърнинг бир туридир.