ج ث ث

Феъли جَثَثْتُهُ فَانْجَثَّ, جَثَثْتُهُ فَاجْتَثَّ шаклида келади. Аллоҳ буюради: وَمَثلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ اْلأَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ Нопок сўзнинг мисоли эса ер юзасидан қўпорилган, қарор топмаган ёмон дарахтга ўхшайди (14/Иброҳим 26); яъни: гавдалари суғуриб олинган.
مِجَثَّة — ўзи билан суғуриб олиш ишини бажарадиган асбоб. Бирор нарсанинг жуссаси — унинг кўз ўнгида турган гавдасидир. جُثّ — ернинг тепалик каби баланд бўлган қисми. جَثِيثَة — пишгандан кейин ҳам донаси ўз ҳолича қоладиган узум донаси. جَثْجاَث эса бир ўсимликдир.