ج ل ب
Ж-л-б
جَلْب ’нинг асли — бирор нарсани ҳайдаб келтириш, тўплаш, бир жойга йиғишдир. جَلَبْتُ جَلْبًا бирор нарсани тўпладим деганидир. Шоир шундай дейди:
وَقَدْ يَجْلُبُ الشَّيْءَ اْلبَعِيَد اْلجَوَالِبُ
94- Баъзан узоқдаги нарсани келтира олувчилар келтиради.
أَجْلَبْتُ عَلَيْهِ : бир кишига қаттиқ бақиришни ифодалайди. Аллоҳ буюради: وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ Отлиқ ва пиёда лашкарингни наъра солдириб уларнинг устига торт (17/Исро 64).
Пайғамбарнинг (сав): لاَ جَلَبَ Ҳеч қандай жалб йўқ, деган сўзидаги جَلَْب эса, закот йиғувчининг одамларнинг қўйларини яйловга тўплаб санашидир, дейилган. Баъзилар эса, бу пойгачилардан бирининг оти тезроқ чопиши ва биринчи келиши учун, унга бошқа киши бақириб-ҳайқирсин деб талаб қилишидир, деган.
جُلْبَة : яранинг устини қоплайдиган қасмоқдир. أَجْلَبَ فِيهِ ҳам шунга ўхшашдир. جِلْبэса جُلْبَة ’га ўхшаган юпқа булутдир. جَلاَبيِب эса, аёл у билан ҳам бошини, ҳам кўксини ёпадиган кенг кийимдир. Кўплиги جِلْباَب ’дир.
وَقَدْ يَجْلُبُ الشَّيْءَ اْلبَعِيَد اْلجَوَالِبُ
94- Баъзан узоқдаги нарсани келтира олувчилар келтиради.
أَجْلَبْتُ عَلَيْهِ : бир кишига қаттиқ бақиришни ифодалайди. Аллоҳ буюради: وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ Отлиқ ва пиёда лашкарингни наъра солдириб уларнинг устига торт (17/Исро 64).
Пайғамбарнинг (сав): لاَ جَلَبَ Ҳеч қандай жалб йўқ, деган сўзидаги جَلَْب эса, закот йиғувчининг одамларнинг қўйларини яйловга тўплаб санашидир, дейилган. Баъзилар эса, бу пойгачилардан бирининг оти тезроқ чопиши ва биринчи келиши учун, унга бошқа киши бақириб-ҳайқирсин деб талаб қилишидир, деган.
جُلْبَة : яранинг устини қоплайдиган қасмоқдир. أَجْلَبَ فِيهِ ҳам шунга ўхшашдир. جِلْبэса جُلْبَة ’га ўхшаган юпқа булутдир. جَلاَبيِب эса, аёл у билан ҳам бошини, ҳам кўксини ёпадиган кенг кийимдир. Кўплиги جِلْباَب ’дир.