د ه ق

وَكَأْسًا دِهَاقًا : (78/Набаъ 34); яъни, тўла қадаҳлар. Бу ўзакдан шундай дейилади: أَدْهَقْتُ اْلكَأْسَ إِدْهَاقًا فََدَهَقَ : Идишни лиқ тўлдирдим, у ҳам тўлди. دَهَقَ لِي مِنَ اْلمَالِ دَهْقَةً : Менга бир миқдор мол берди, деган сўзи; قَبَضَ قَبْضَةً деганинг кабидир/шакли кабидир.