ص و ع

صُوَاعُ الْمَلِكِ : Подшоҳ ундан сув ичадиган ва у билан ўлчов ўтказиладиган идиш. Бу идишга صَاع дейилади. Бу сўз ҳам музаккар, ҳам муаннас бўлади. Аллоҳ буюради: قَالُوا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ : Дедилар: Подшоҳнинг сув идишини йўқотдик (12/Юсуф 72). Бу оятдан кейин эса шундай буюрилади: ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَاء أَخِيهِ ; Сўнгра уни укасининг идишидан чиқарди (12/Юсуф 76).
Қуйидаги сўзда ўлчанадиган нарса, ўзи билан ўлчанадиган нарсанинг исми билан ифодаланади:
صَاعٌ مِنْ بُرٍّ أَوْ صَاعٍ مِنْ شَعِيرٍ : Буғдойдан бир соъ ёки арпадан бир соъ. Баъзиларга кўра صَاع ернинг ички қисмига дейилади. Шоир шундай дейди:
تَكْرُو بِكَفَّيْ لاَعِبٍ فِي صَاعِ -289
289- [Гўё у] паст бир жойда ўйинчининг ҳар икки кафти билан ўйнамоқда.
Баъзиларга кўра бу ердаги صَاع сўзи, бир коптоқ билан бирга ўзи билан ўйин ўйналадиган таёқдир. تَصَوَّعَ النَّبْتُ وَالشَّعَرُ : Ўсимлик ва соч тўлқинланиб тарқалди. اَلْكَمِيُّ يَصُوعُ أَقْرَانَهُ : Баҳодир тенгдошларини тарқатади.