ط ف ل
Т-ф-л
طِفْل : юмшоқ/нозик (етилмаган) бўлиб турган муддатда чақалоққа/болага айтилади. Баъзан кўплик маъносида ҳам ишлатилади. Аллоҳ буюради: هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخًا : Сизларни тупроқдан, сўнгра бир томчи нутфадан, сўнгра лахта қондан яратган, сўнгра вояга етишингиз, сўнгра эса қаришингиз учун сизларни гўдак ҳолида дунёга чиқарган У Зотдир (40/Ғофир 67); وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ : Мўмина аёлларга ҳам айт: ёки ҳали аёлларнинг махфий аёллик хусусиятларидан хабардор бўлмаган болалардан бошқаларга зийнатларини кўрсатмасинлар (24/Нур 31).
Бу сўз баъзан أَطْفَال шаклида кўплик бўлади: وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ : Болаларингиз балоғат ёшига етганларида (24/Нур 59). Бу сўзнинг юмшоқлик маъноси жиҳатидан шундай дейилади: اِمْرَأَةٌ طَفْلَةٌ : юмшоқ/нозик аёл. وَقَدْ طَفِلَتْ طُفُولَةً وَطَفَالَةً : юмшоқ/нозик бўлди. مُطْفَل : боласи ўзи билан бирга бўлган кийик. Қуёш чиқишга юз тутиб, нурлари ҳали ерга тушмаган пайтда طَفَلَتِ الشَّمْسُ дейилади. Шоир эса шундай дейди:
وَعَلَى اْلأَرْضِ غَيَايَاتُ الطَّفَلْ -301
301- Тафалнинг [Қуёш чиққан пайтнинг] сояси ер юзида турганида.
طَفَّلَ : чақирилмаган таомга келди. Баъзилар бу сўз طَفَلَ النَّهَارُ /кун чиқди, сўзидан келиб чиққанини айтади. Бу эса кишининг ўша пайтда таомга келишидир. Баъзилар эса طَفَّلَ сўзи Туфайл ал-Аройис исмли кишининг қилганини қилиш маъносида эканини айтади. Бу киши зиёфатларда бўлиш билан машҳур бўлган исмли одам эди.
Бу сўз баъзан أَطْفَال шаклида кўплик бўлади: وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ : Болаларингиз балоғат ёшига етганларида (24/Нур 59). Бу сўзнинг юмшоқлик маъноси жиҳатидан шундай дейилади: اِمْرَأَةٌ طَفْلَةٌ : юмшоқ/нозик аёл. وَقَدْ طَفِلَتْ طُفُولَةً وَطَفَالَةً : юмшоқ/нозик бўлди. مُطْفَل : боласи ўзи билан бирга бўлган кийик. Қуёш чиқишга юз тутиб, нурлари ҳали ерга тушмаган пайтда طَفَلَتِ الشَّمْسُ дейилади. Шоир эса шундай дейди:
وَعَلَى اْلأَرْضِ غَيَايَاتُ الطَّفَلْ -301
301- Тафалнинг [Қуёш чиққан пайтнинг] сояси ер юзида турганида.
طَفَّلَ : чақирилмаган таомга келди. Баъзилар бу сўз طَفَلَ النَّهَارُ /кун чиқди, сўзидан келиб чиққанини айтади. Бу эса кишининг ўша пайтда таомга келишидир. Баъзилар эса طَفَّلَ сўзи Туфайл ал-Аройис исмли кишининг қилганини қилиш маъносида эканини айтади. Бу киши зиёфатларда бўлиш билан машҳур бўлган исмли одам эди.

