ط و ف

طَوْف : Бирор нарсанинг атрофида юриш/айланишдир. Ҳимоя қилиш мақсадида уйлар атрофида айланиб юрувчи кишига طَائِف дейилиши ҳам шу маънодан келиб чиқади. طَافَ بِهِ يَطُوفُ /Унинг атрофида айланди, айланмоқда, дейилади. Аллоҳ буюради: يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ : Атрофларида мангу ёш йигитлар айланиб юрадилар (56/Воқеа 17); فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا : Ким Байтуллоҳни зиёрат қилса ёки умра қилса, уларни тавоф қилишида унга ҳеч гуноҳ йўқдир (2/Бақара 158). Шу маънодан истиора йўли билан жин, хаёл, ҳодиса ва шунга ўхшашларга طَائِف дейилади. Аллоҳ буюради: إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ : Албатта, тақво қилган кимсаларга шайтондан бир васваса келиб қолса, Аллоҳни ёдга оладилар ва дарҳол ҳақни кўрувчилардан бўладилар (7/Аъроф 201). Тоиф; инсонни овлашни/қўлга киритишни мақсад қилган шайтондан инсонга йўналган нарсадир. Оятда келган طَائِفٌ сўзи, طَيْفٌ шаклида ҳам ўқилган. Бу эса инсонга уйқуда ёки уйғоқлигида кўринадиган бир нарсанинг хаёли ва суратидир. Шу маънодан хаёлга طَيْف дейилган. فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ : Улар ухлаётган пайтда Роббингиз томонидан бир айланувчи/офат унинг устидан айланиб чиқди (68/Қалам 19) ушбу оят зикр қилинганларнинг бошига келган балога ишора қилмоқда. وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ : (2/Бақара 125); яъни Каъба атрофида айланувчи зиёратчилар учун. : (9/Тавба 122). :