ج ز ي

جَزَاء (бойлик) ва етарлилик деганидир. Аллоҳ буюради: لا يَجْزِي وَالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَلاَ مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَيْئاً Бирор ота ўз боласи томонидан ҳеч нарсани ўтаб бера олмаслиги, бола ҳам отаси томонидан бирор нарсани ўтаб берувчи эмаслиги (31/Луқмон 33). جَزَاء эса ўзида бир нарсага эваз бўларли даражада етарли келадиган маънони ташувчи нарсадир. Шунга кўра, қилинган иш яхшилик бўлса, унинг эвази ҳам яхшилик бўлади; ёмонлик бўлса, эвази ёмонлик бўлади. Шунинг учун جَزَيْتُهُ كَذَا وَبِكَذَا Уни шундай жазоладим, ана шу билан жазоладим дейилади.
Аллоҳ буюради: وَذَلِكَ جَزَاءُ مَنْ تَزَكَّى Мана шу — гуноҳлардан пок бўлганларнинг мукофотидир (20/Тоҳо 76); فَلَهُ جَزَاءً الْحُسْنَى Унга мукофотларнинг энг гўзали бордир (18/Каҳф 88); وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا Ёмонликнинг жазоси — худди ўзига ўхшаш ёмонликдир (42/Шуро 40); وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيراً Сабр қилганларининг жазоси (эвазига) уларни жаннат ва ипак либослар билан мукофотлайди (76/Инсон 12); فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمْ جَزَاءً مَوْفُوراً Шубҳасиз, жаҳаннам сизларнинг умумий ва тўлиқ жазонгиздир (17/Исро 63) أُوْلَئِكَ (37/Соффат 39). деганидир.