ج ف أ

Аллоҳ буюради: فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً Кўпик эса, ўз-ўзидан йўқ бўлиб кетади (13/Раъд 17). Бу — водий ёки қозон ўз атрофига чиқариб ташлаган чиқинди ва кўпик деганидир. أَجْفَأَتِ اْلقِدْرُ زَبَدَهَا إجْفَاءً қозоннинг ўз кўпигини ташқарига чиқариб ташлаши деганидир. أجْفَأَتِ اْلأَرْضُ ер ўзининг бутун ҳосилдорлигини йўқотиши ва кўпикка ўхшаб қолиши маъносини англатади. Дейиладики: Бунинг асли вовлидир, ҳамзали эмас. جَفَتِ اْلقِدْرُ أَجْفَتْ феъли ҳам шу маънодадир. جَفَاء эса جَفَوْتُهُ أَجْفُوهُ جَفْوَةً وَجَفَاءً феълидан олинган бўлиб, азият бермоқ деганидир. Ҳайвон устидаги эгарни олиб ташлаш маъносини англатувчи جَفَا السَّرْجَ ибораси ҳам шу ўзакдан олингандир.