ج و د

Аллоҳ буюради: وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ Ва кема Жудий устига жойлашди (11/Ҳуд 44). Дейиладики, оятда келган جُودِي Мосул билан Жазира ўртасидаги бир тоғнинг номидир. Бу аслида جُود сўзига нисбат берилган.
جُود эса, мол бўладими, илм бўладими — қўлида бор озгина нарсанинг барчасини сарф қилишдир. Шу жиҳатдан сифат тариқасида رَجُلٌ جَوَادٌ сахий киши дейилади. فَرَسٌ جَوَادٌ асл от дейилиши ҳам унинг чопишда бор кучини сарфлашидандир. Кўплиги — جِيَاد . Аллоҳ буюради: إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ Унга бир оқшом пайти гижинглаб турувчи учқур отлар кўрсатилган эди (38/Сод 31).
Мўл ёғадиган ёмғирга جَوْد деб ном берилади. Аллоҳ таоло ҳам جَوَّاد деб сифатланган. Бу тушунча билан от сифатланганда جَوْدَة , мол сифатланганда эса جُود шаклини олади. جَادَ الشَّيْءُ جَوْدَةً ибораси билан هُوَ جَيِّدٌ иборалари бир нарсанинг яхшиланганини ва яхши эканини билдиради. Аллоҳ таоло; أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى Ҳар бир нарсага ўз яратилишини берган, сўнгра уни ҳидоятга солган Зотдир (20/Тоҳо 50) оятида шунга эътиборни қаратган.