ه ج د

هُجُود : уйқу, هَاجِد эса ухлаётган киши деганидир. هَجَّدْتُهُ فَتَهَجَّدَ Яъни, унинг уйқусини қочирдим, у эса уйғонди. Бу худди مَرَّضْتُهُ унинг касаллигини даволадим феъли кабидир. Яъни: Мен уни уйғотдим, у эса уйғонди.
Аллоҳ таолонинг: وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ Туннинг бир қисмида фақат ўзингга хос нафл ибодат сифатида Қуръон билан таҳажжуд намозини ўқи, (17/Исро 79) деган сўзига келсак, бу Қуръон билан уйғон деганидир. Бу эса قُمِ اللَّيْلَ إِلاَّ قَلِيلاً نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلاً Кечанинг озгинаси мустасно, кечаси намозга тур. Кечанинг ярмида тур, ёки ундан бир оз камайтир (73/Муззаммил 2-3) оятларида зикр этилган кечаси намоз ўқишга тарғибдир.
مُتَهَجِّد кечаси намоз ўқийдиган кишидир.
أَهْجَدَ اْلبَعِيرُ туя ухлаш учун бўйнини ерга қўйди, деганидир.