ه ش ش

هَشّ : Бу сўз هَزَّ силкитмоқ сўзига яқин маънога эга. Бирор нарсани қоқиш маъноси бор. Одатда юмшоқ нарса учун ишлатилади. هَشَّ اْلوَرَقَ Дарахтнинг баргини таёқ билан қоқиш каби.
Аллоҳ буюради: قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِي Мусо деди: У менинг ҳассам, унга суянаман, у билан қўйларимга барг қоқаман (20/Тоҳо 18).
هَشَّ الرَّغِيفُ فِي التَّنوُّرِ يَهِشُّ Нон тандирда қуп-қуруқ ҳолга келди ва синди.
نَاقَةٌ هَشوُشٌ Юмшоқ табиатли, сути кўп урғочи туя; فَرَسٌ هَشوُشٌ ҳеч қандай тарзда танилмайдиган, ҳеч бир хусусияти бўлмаган от маъносидаги اَلصَّلوُد сўзининг зид маънолисидир.
رَجُلٌ هَشُّ الْوَجْهِ Ёқимли, чеҳраси гўзал, ҳаёти гўзал одам деганидир. Бир киши ўзи учун ишлатганда севиндим, ором олдим, иштаҳам очилди маъносида قَدْ هَشُشْتُ дейди.
هَشَّ لِلْمَعْرُوفِ يَهِشُّ Яхшиликдан севинадиган, унга рағбати бўлган кишилар учун ишлатилади. فُلاَنٌ ذُو هَشَاشٍ Яхшиликдан севинадиган, унга нисбатан хайрихоҳлиги бўлган киши учун айтиладиган иборадир.