ه د م

هَدْم : Бинони қулатиш, бузиш, ер билан яксон қилишдир. Бу маънода هَدَمْتُهُ هَدْمًا дейилади. هَدَم эса бузилган нарсадир. Бундан истиора йўли билан دَمٌ هَدْمٌ — ерда қолган қон; яъни: беҳуда кетган (қони ҳадар бўлган) қон.
هِدْم ҳам шундайдир. Фақат бу сўз айнан эскирган кийим учун ишлатилади. Кўплиги эса أَهْدَام шаклидадир. هَدَّمْتُ اْلبِنَاءَ ибораси эса таксир/кўплик шаклида айтилган. Бу маънода Аллоҳ буюради: وَلَوْلاَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا … Агар Аллоҳ одамларнинг баъзиларини баъзилари билан даф қилиб турмаса эди, роҳибларнинг узлатгоҳлари, насронийларнинг канисалари, яҳудийларнинг ибодатхоналари ва ичида Аллоҳнинг номи кўплаб зикр қилинадиган масжидлар албатта вайрон қилинган бўлар эди (22/Ҳаж 40).