ش ح ح
Ш-ҳ-ҳ
شُحّ : Одатга айлантирилган ҳирс билан бирга бўлган бахиллик: وَأُحْضِرَتِ الأَنْفُسُ الشُّحَّ : Нафслар, бахилликка ҳозирдир (4/Нисо 128); وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ : Нафсини бахиллигидан/очкўзлигидан сақлаганлар, нажот топгувчиларнинг айни ўзларидир (59/Ҳашр 9). رَجُلٌ شَحِيحٌ /Бахил киши; قَوْمٌ أَشِحَّةٌ /Бахил қавм, дейилади.
Аллоҳ буюради: أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ : Молга ўчдирлар (33/Аҳзоб 19); أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ : Сизларга нисбатан бахиллик/ҳасад қиладилар (33/Аҳзоб 19). خَطِيبٌ شَحْشَحٌ : Нутқини давом эттирувчи хатиб. Бу, شَحْشَحَ الْبَعِيرُ فِي هَدِيرِهِ /Туя аниқ бўкирмади/бўғиқ овоз чиқарди, сўзидан олингандир.
Аллоҳ буюради: أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ : Молга ўчдирлар (33/Аҳзоб 19); أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ : Сизларга нисбатан бахиллик/ҳасад қиладилар (33/Аҳзоб 19). خَطِيبٌ شَحْشَحٌ : Нутқини давом эттирувчи хатиб. Бу, شَحْشَحَ الْبَعِيرُ فِي هَدِيرِهِ /Туя аниқ бўкирмади/бўғиқ овоз чиқарди, сўзидан олингандир.

