م ر ج

مَرَج сўзининг асл маъноси тартибсизлик, чалкашлик деганидир. Бу маънода مَرَجَ أَمْرُهُمْ ишлари бир-бирига аралашиб кетди дейилади. Худди шунингдек مَرَجَ اْلخَاتَمُ فِي أُصْبُعِي، فَهُوَ مَارِجٌ узук бармоғимда кўкарди, у яшилланди, дейилади.
أَمْرٌ مَرِيجٌ ибораси чалкаш иш, غُصْنٌ مَرِيجٌ эса чалкаш шох деганидир.
Аллоҳ буюради: فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ فَهُمْ улар чалкашлик ичидадирлар (50/Қоф 4).
مَرْجَان эса кичик марварид деганидир. Аллоҳ буюради: كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ Улар гўёки ёқут ва маржондирлар (55/Ар-Роҳман 58).
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ (Аччиқ ва чучук) икки денгизни оқизиб қўйди бир-бирига учрашмоқдалар (55/Ар-Роҳман 19) ояти каримасидаги مَرَجَ сўзи оқизиб қўймоқ деганидир. Ҳайвонлар хушнуд ҳолда ўтлайдиган серўт яйловга ҳам مَرَج дейилади.
Аллоҳ буюради: مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ Бир алангадан, бир оловдан (55/Ар-Роҳман 15) яъни чалкаш аланга.
أَمْرَجْتُ الدَّابَّةَ فِي اْلمَرْعَى ибораси ҳайвонни ўтлоққа қўйиб юбордим, у эса ўша ерда ўтлади деганидир.