و ت د

وَتِدَ ва وَتَد : Бу сўзлар қозиқ маъносини англатади. Шу муносабат билан қозиқни қоқмоқ, жойлаштирмоқ ва ўрнатмоқ маъносини англатувчи феъл қуйидагичадир: قَدْ وَتَدْتُهُ أَتِدُهُ وَتْدًا . Аллоҳ буюради: وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا Тоғларни эса қозиқлар қилдик (78/Набаъ 7). Тоғлар дунё учун қандай қилиб қозиқлар қилинганини изоҳлаш эса, ушбу китоб доирасидан ташқаридадир.
Баъзан бу сўзда мавжуд то ҳарфи ҳаракасиз ҳолга келтирилиб дол ҳарфи билан бирлаштирилиб وَدًّا шаклида ишлатилади.
وَتِدَانِ مِنَ اْلأُذُنِ Қулоқнинг икки устуни эса, устунга ўхшагани ва бирмунча баланд турганлари учун шу номни олишган.