و ك د

Сўз ва амални мустаҳкамлаш учун ишлатиладиган وَكَّدْتَ اْلقَوْلَ وَاْلفِعْلَ، وأَكَّدْتُهُ феъллари мустаҳкамлаш, қатъийлаштириш маъносини англатади.
Аллоҳ буюради: وَأَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذَا عَاهَدْتُمْ وَلاَ تَنْقُضُوا اْلأَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيدِهَا Агар аҳдлашсангиз, Аллоҳга берган аҳдингизга вафо қилинглар ва қасамларингизни қатъий қилганингиздан кейин бузманглар. (16/Наҳл 91).
Эгар қоши ўзи билан маҳкам боғланадиган арқонга ҳам تَأْكِيد номи берилади. Уни تَوْكِيد деб атайдиганлар ҳам бор.
وِكَاد эса, соғиш пайтида сигир ўзи билан боғланадиган арқон, маъносидадир.
Тижорий битимларни мустаҳкам тарзда таъкидлашда أَكَّدْتُ феълини ишлатиш маъқулроқ бўлгани каби, сўзни мустаҳкамлаш ҳақида гап кетганда وَكَّدْتُ феълини ишлатиш маъқулроқдир. Шунинг учун бирор битим тузилганда мустаҳкамлашни ифодалаш маъносида أَكَّدْتُ , қасам ичилганда эса وَكَّدْتُ дейилади.
وَكَّدَ وَكْدَهُ ибораси эса, бир кишининг кўзлаган мақсадини кўзлаш ва унинг хулқ-атворини эгаллашга ҳаракат қилишдир.