ل و ذ

Аллоҳ буюради: قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا Ичингиздан, бировни қалқон қилиб суғурилиб кетаётганларни, албатта, Аллоҳ билади (24/Нур 63).
Ушбу оятда келган لِوَاذًا сўзи бир нарсанинг ортига беркинмоқ, ўзини у билан яширмоқ маъносини англатувчи لاَوَذَ بِكَذَا يُلاَوِذُ لِوَاذًا وَمُلاَوَذَةً сўзидан олингандир. Демак, оят уларнинг бошқа бировнинг ортига беркинишларини, бирма-бир бир-бирларининг кетидан тизилиб кетишларини баён қилмоқда. Агар оятдаги феъл لاَذَ يَلُوذُ бўлганида, у ҳолда لِيَاذًا дейиларди. Лекин لِوَاذ масдари لاَوَذَ феълининг فِعَال вазнидадир. لِيَاذ эса, فَعَلَ шаклидадир.
لَوْذ эса, тоғнинг атрофини ўраб турган қисмдир.