ل ق و

وَلْق : Бирор нарсанинг ортидан шошиб бошқасини қилиш, тез ҳаракат қилишдир. وَلَقَ الرَّجُلُ يَلق киши ёлғонга ёлғон қўшди, кетма-кет ёлғон гапирди, деганидир.
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ Ўшанда сизлар уни (бўҳтонни) тилларингиз билан илиб олдингиз (24/Нур 15), Бу оятдаги تَلَقَّوْنَهُ сўзи қуйидагича ҳам ўқилган: تَلِقُونَهُ яъни, сизлар уялмасдан кетма-кет ёлғон гапирдингиз.
Бу, جَاءَتِ اْلإِبِلُ تَلِقُ Туялар тез суръатда келди. أَوْلَق ақлида бўшашиш ва жинниликка ўхшаш ҳолат бўлган (киши), деганидир.
ورَجُلٌ مَأْلُوقٌ وَمُؤْلَقٌ، وَنَاقَةٌ وَلَقَى Тез киши, тез урғочи туя.
وَلِيقَة эса, ёғдан тайёрланадиган бир хил таомдир.
وَلْق эса, секин уриш, енгил зарбадир.