ح ق ف
Ҳ-қ-ф
Аллоҳ буюради: إِذْ أنْذَرَ قَوْمَهُ بِاْلأحْقَافِ Аҳқоф ҳудудидаги қавмини огоҳлантирган эди (46/Аҳқоф 21); оятда келган أحْقَاف — эгилган ҳолда буралиб чўзилиб борадиган қум деган маънодаги حِقْف сўзининг кўплигидир. ظَبْيٌ حَاقِفٌ қумли ҳудудда яшайдиган оҳу деганидир. اِحْقَوْقَفَ қум тепалигидек буралиб турадиган нарса деганидир. Шоир шундай дейди:
119- سَمَاوَةُ اْلهِلاَلِ حَتَّى اِحْقَوْقَفَا
119- Ҳилолнинг Самоваси буралиб кетгунга қадар.
119- سَمَاوَةُ اْلهِلاَلِ حَتَّى اِحْقَوْقَفَا
119- Ҳилолнинг Самоваси буралиб кетгунга қадар.

