МУТОФФИФУН СУРАСИ

Мутоффифун сураси 36 оятдан иборат бўлиб, Маккада нозил бўлган. Ушбу суранинг номи ўзининг биринчи оятидан олинган. “Мутоффифун” сўзи “ўлчовдан уриб қолувчилар” деган маънони англатади.

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

РАҲМОН ВА РАҲИМ БЎЛГАН АЛЛОҲ НОМИ БИЛАН

وَيْلٌ لِلْمُطَفِّف۪ينَۙ (١)

1. Ўлчов ва тарозидан уриб қолувчи кимсалар ҳолига вой бўлсин!

اَلَّذ۪ينَ اِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَۘ (٢)

2. Улар одамлардан бирор нарсани ўлчаб олган вақтларида тўлиқ қилиб оладилар.

وَاِذَا كَالُوهُمْ اَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَۜ (٣)

3. Агар уларга ўлчаб ёки тортиб берган вақтларида эса камайтириб берадиган кимсалардир.

اَلَا يَظُنُّ اُو۬لٰٓئِكَ اَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَۙ (٤)

4. Улар қайта тирилувчи эканликларини ўйламайдиларми?!

لِيَوْمٍ عَظ۪يمٍۙ (٥)

5. Улуғ кун бўлган қиёматда.

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ (٦)

6. Одамлар барча оламлар Роббиси ҳузурида тик турадиган кунда!

كَلَّٓا اِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَف۪ي سِجّ۪ينٍۜ (٧)

7. Йўқ! Албатта, фожирларнинг номаи аъмоллари, аниқ, Сижжийнда бўлади.

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا سِجّ۪ينٌۜ (٨)

8. Эй Муҳаммад, Сижжийн нима эканини сизга нима билдирди?

كِتَابٌ مَرْقُومٌۜ (٩)

9. У битилган китобдир.

Изоҳ: Сижжийн – фосиқ ва фожир кишиларнинг қилган ишлари ёзилиб турадиган китоб бўлиб, у етти қават ер остида сақланади.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَۙ (١٠)

10. У кунда ёлғонга чиқарувчиларнинг ҳолига вой!

اَلَّذ۪ينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۜ (١١)

11. Улар жазо кунини ёлғонга чиқарадиган кимсалардир.

وَمَا يُكَذِّبُ بِه۪ٓ اِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ اَث۪يمٍۙ (١٢)

12. У кунни тажовузкор ва гуноҳга ботган кимса ёлғонга чиқаради.

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيَاتُنَا قَالَ اَسَاط۪يرُ الْاَوَّل۪ينَۜ (١٣)

13. Қачонки, ундай кимсага оятларимиз тиловат қилинса, у: “Бу аввалгиларнинг афсоналари”, – дер эди.

كَلَّا بَلْ۔ رَانَ عَلٰى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (١٤)

14. Йўқ, ундай эмас! Балки, уларнинг қилган касблари қалбларига моғор бўлиб ўрнашиб қолган.

كَلَّٓا اِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَۜ (١٥)

15. Шубҳа йўқки, улар ўша қиёмат кунида Роббилари дийдоридан тўсилгандирлар.

ثُمَّ اِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَح۪يمِۜ (١٦)

16. Сўнгра, албатта, улар дўзахга кириб, куювчилардир.

ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَۜ (١٧)

17. Сўнгра уларга: “Мана шу сизлар ёлғон деб юрган нарсадир”, – дейилади.

كَلَّٓا اِنَّ كِتَابَ الْاَبْرَارِ لَف۪ي عِلِّيّ۪ينَۜ (١٨)

18. Дарҳақиқат, яхшиларнинг номаи аъмоллари, албатта, Иллийюндадир.

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا عِلِّيُّونَۜ (١٩)

19. Эй Муҳаммад, Иллиййун нима эканини сизга нима билдирди?!

كِتَابٌ مَرْقُومٌۙ (٢٠)

20. У битилган китобдир.

يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَۜ (٢١)

21. Унга Аллоҳга яқин фаришталар гувоҳ бўладилар.

Изоҳ: Иллиййун эса, яхши, солиҳ кишиларнинг қилган ишлари ёзилиб турадиган китоб бўлиб, у еттинчи осмонда сақланади.

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَف۪ي نَع۪يمٍۙ (٢٢)

22. Албатта, яхшилар жаннат неъматлари ичидадирлар.

عَلَى الْاَرَٓائِكِ يَنْظُرُونَۙ (٢٣)

23. Улар сўриларда, неъматларга назар соладилар.

تَعْرِفُ ف۪ي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّع۪يمِۚ (٢٤)

24. Уларнинг чеҳраларидан неъматларнинг тароватини танийсиз.

يُسْقَوْنَ مِنْ رَح۪يقٍ مَخْتُومٍۙ (٢٥)

25. Улар жаннатда муҳрланган пок майдан ичириладилар.

خِتَامُهُ مِسْكٌۜ وَف۪ي ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَۜ (٢٦)

26. У майнинг муҳри мушкдир. Бас, мусобақа қилувчилар мана шундай мангу неъматга етишиш йўлида мусобақа қилсинлар!

وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْن۪يمٍۙ (٢٧)

27. У майнинг аралашмаси таснимдандир.

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَۜ (٢٨)

28. Тасним – Аллоҳга яқин бандалар ундан ичадиган бир чашмадир.

اِنَّ الَّذ۪ينَ اَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا يَضْحَكُونَۘ (٢٩)

29. Дарвоқе, жиноят қилганлар иймон келтирган зотлар устидан масхара қилиб кулар эдилар.

وَاِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَۘ (٣٠)

30. Қачонки, уларнинг олдидан ўтсалар, бир-бирларига масхаралаб кўз қисардилар.

وَاِذَا انْقَلَبُٓوا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِه۪ينَۘ (٣١)

31. Қачонки, аҳллари олдига қайтсалар, қилмишларидан завқланиб қайтардилар.

وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُٓوا اِنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ لَضَٓالُّونَۙ (٣٢)

32. Қачонки, уларни кўрсалар: “Ана улар, шубҳасиз, йўлдан озган кимсалардир”, – дер эдилар.

وَمَٓا اُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظ۪ينَۜ (٣٣)

33. Ҳолбуки, улар мўминларнинг устига қўриқчи қилиб юборилган эмасдилар.

فَالْيَوْمَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَۙ (٣٤)

34. Энди бугун иймон келтирганлар кофирларнинг устидан куладилар.

عَلَى الْاَرَٓائِكِ يَنْظُرُونَۜ (٣٥)

35. Улар жаннатдаги сўриларда кофирлар ҳолига назар солиб ўтирадилар.

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (٣٦)

36. Кофирлар қилмишларининг жазосини олдиларми?!