ق ب ص | ق ب ض

قَبْص : бармоқ учлари билан бирор нарсани олишдир. Бармоқ учлари билан олинган нарса ҳам قَبْص ва قَبِيصَة дейилади. Оз бўлган нарса قَبِيص деб ифодаланади. 20/Тоҳо 96-оят; فَقَبَصْتُ قَبْصَةً : Бармоқ учлари билан олдим. шаклида ҳам ўқилган. قَبُوص : югураётганда фақат тирноқ учлари тупроққа тегадиган от. Бу сўз, худди قَبْص сўзи югуриш борасида от учун истиора қилингани каби, истиора қилингандир.