ف ح ش

فُحْش, فَحْشَاء ва فَاحِشَة : Ҳаддан ташқари хунук/ёмон бўлган феъл ва сўзлар: إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ : Аллоҳ бузуқликка буюрмайди (7/Аъроф 28); وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ : Аллоҳ бузуқчилик, ёмонлик ва зулмдан қайтаради. У сизларга ваъз-насиҳат қилади, шоядки эслатма олиб фикр юритсангизлар (16/Наҳл 90); يَا نِسَاءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِ : Эй Пайғамбарнинг аёллари! Сизлардан ким аниқ бузуқлик қилса, унга бериладиган азоб икки баробар кўпайтирилади (33/Аҳзоб 30); إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آَمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ : Мўминлар орасида бузуқликнинг тарқалишини истайдиган кимсаларга дунёда ҳам, охиратда ҳам аламли азоб бордир (24/Нур 19); قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ : Айт: Роббим ошкора ва яширин барча бузуқликларни, гуноҳни, ноҳақ равишда ҳаддан ошишни, ҳақида ҳеч қандай ҳужжат туширмаган нарсани Аллоҳга шерик қилишингизни ва Аллоҳ шаънига билмаган нарсаларингизни айтишингизни ҳаром қилди (7/Аъроф 33); ... إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ : Очиқ-ойдин бузуқлик қилмагунларича (4/Нисо 19). Бу оятдаги فَاحِشَةٍ сўзи зинодан киноядир. Қуйидаги оятда ҳам худди шу маънодадир: وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ ...: Аёлларингиздан фоҳишалик қилганлар (4/Нисо 15). فَحُشَ فُلاَنٌ : Фалон киши фоҳиш/беҳаё бўлди. Шоирнинг қуйидаги шеъри ҳам шу маънодадир:
عَقِيلَةَ مالِ الْفَاحِشِ الْمُتَشَدِّدِ -348
348- Ҳаддан ташқари фоҳиш бўлганнинг энг қимматли молини.
Яъни бахилликда ҳаддан ошиб қабиҳ/ёмон бўлганнинг. مُتَفَحِّش : Фоҳишалик қиладиган киши.