ف ر ه

فَرِه : Жуда қувончли. نَاقَةٌ مُفْرِهٌ وَمُفْرِهَةٌ : Чаққон юрадиган/бардам бола туғадиган урғочи туя. وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ : Тоғларни моҳирлик билан ўйиб, кўшклар қурмоқдасизми? (26/Шуъаро 149) оятидаги فَارِهِينَ сўзи حَاذِقِينَ /усталар маъносидадир. Бу сўзнинг кўплиги فُرَّه шаклида келади. Бу (сўз) ҳам инсон, ҳам ундан бошқаси учун ишлатилади. Юқоридаги оят айни маънода فَرِهِينَ шаклида ҳам ўқилган. Баъзиларга кўра, бу икки шаклда ўқилган сўзнинг маъноси أَشِرِينَ /шодланувчилардир.