ك ب ت

كَبْت : Қаттиқ ва хорлаган ҳолда рад этишдир. Аллоҳ таоло буюради. إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ Аллоҳ ва Унинг пайғамбарига қаршилик қилувчи кимсалар худди ўзларидан аввалгилар ҳалок қилингани каби ҳалок қилинадилар (58/Мужодала 5), لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوا خَائِبِينَ (Аллоҳ бу ёрдамни) инкор қилганлардан бир қисмини кессин ёки хор қилсин-да, ноумид бўлиб қайтиб кетсинлар (деб қилган эди) (3/Оли Имрон 127).